تبلیغات
All things - اطلاعاتی در مورد hard disk
دوشنبه 18 آبان 1388

اطلاعاتی در مورد hard disk

   نوشته شده توسط: Far bod    

اطلاعاتی در مورد hard disk فهرست مطالب : »» آموزش هارد به هارد کردن »» پارتیشن بندی »» انتخاب سیستم درایو ها FAT16 و FAT32 وNTFS »» تفاوت پارتیشن های Primary و Active و Extended »» SATA و IDE چه هستند؟ »» 

تعمیر و نگهداری از هارد دیسک آموزش هارد به هارد کردن روی برد اصلی کامپیوتر که به آن مادربرد می گویند معمولا دو سوکت وجود دارد که برای اتصال هارد دیسک بکار می رود. اگر هارد دیسکتان را پیدا کنید یک کابل پهن بدان وصل است آنرا دنبال کنید تا به یکی از این سوکتها برسید. آن یکی هم بغل دست همین یکی است. اگر به نوشته های روی مادربرد توجه کنید این سوکتها باید به نامهای IDE1 و IDE2 معرفی شده باشند. معمولا کامپیوتر از IDE1 بوت می شود پس هارددیسکی که دارای ویندوز یا OS است باید به این سوکت وصل شود. هارد دیسکها با نوعی کابل پهن به مادربرد وصل میشوند که بدان ریبون کابل میگویند. طرفی که یک کانکتور دارد به کنترلر روی مادر برد وصل می شود. طرف دیگر که دو کانکتور دارد هر کدام به یک هارد دیسک وصل می شود. در مادربردهای جدیدتر هر کانکتور روی مادربرد می تواند تا دو هارددیسک را راه اندازی کند پس با دو عدد کانکتور جمعا تا 4 عدد هارددیسک را می شود راه انداخت. البته درایو CD هم در همین خانواده قرار دارد و معمولا آنرا به IDE2 وصل میکنند. پس به احتمال زیاد شما باید یک هارددیسک داشته باشید که روی IDE1 وصل است و یک درایو CD دارید که روی IDE2 وصل است. به هر کنترلر تا دو درایو وصل می شود. برای آنکه سیستم بفهمد کدام درایو اولی است و کدامیک دومی، جامپرهایی روی خود درایو وجود دارد که باید جداگانه تنظیم شود. اولین هارد دیسک را Master میگویند و دومی را Slave گویند. باید روی بدنه هارد دیسک خود بدنبال لیبلها یا نوشته هایی بگردید که نحوه تنظیم این جامپرها را بیان کرده باشد. جامپر یک قطعه ریز است که می توان به وسیله آن تنظیمات یک قطعه سخت افزاری را به صورت فیزیکی تغییر داد. در جدول موجود روی بدنه هارد دیسک به دنبال وضعیت Slave بگردید. شما باید جامپر هارد دیسک دوم را با توجه به توضیحات این جدول به حالت Slave تغییر بدهید. اگر پیدا نکردید باید از سایت سازنده هارددیسک مشخصات فوق را بدست آورید. اگر روی یک کابل فقط یک درایو وصل میکنید باید درایو را در حالت جامپر 1Drive قرار دهید و شاید روی درایو شما این حالت اسم دیگری مانند Single یا همان Master داشته باشد. فرقی نمی کند که درایو ماستر یا اسلاو را به کدامیک از دو کانکتور روی کابل وصل می کنید فقط باید جامپر آنها برای ماستر یا اسلاو درست باشد. درایوهای جدید با ظرفیتهای بالای 80 یا 120 گیگابایت با کابلهای ویژه ای عرضه می شود که باید با کابل موجود عوض شود. اگر درایو قدیمی خود را هم میخواهید در کنار درایو جدید مصرف کنید می توانید درایو جدید را در حالت ماستر قرار دهید و درایو قدیمی را در حالت اسلاو تنظیم کنید و سپس هر دو را روی کابل جدید قرار دهید. معمولا یک طرف کابل با رنگ قرمز مشخص شده است که به پین شماره 1 کانکتور روی مادربرد وصل می شود. در اتصال این کابل اگر آنرا برعکس وصل کنید اتفاقی نمیافتد فقط سیستم کار نمی کند. توجه شما را به این نکته جلب می کنیم که برای هر یک از کانکتورها باید مسئله ماستر و اسلاو را رعایت کنید. دو حالت به شرح زیر می تواند برایتان رخ دهد: 1) اگر یک درایو روی IDE1 دارید باید ماستر باشد و اگر یکی هم روی IDE2 دارید آنهم باید ماستر باشد. 2) اگر هر دو درایو روی IDE1 باشد یکی باید ماستر و دیگری اسلاو باشد. برای IDE2 هم همین مسئله صادق است. بغل دست همین کابل پهن روی درایو، یک سیم با کانکتوری سفید هم وجود دارد که برق درایو را تامین می کند. اگر میخواهید درایو قبلی خود را با نمونه جدید عوض کنید باید این سیم که کانکتور بخصوصی دارد را از درایو قدیمی جدا کرده و به درایو جدید وصل کنید. اگر میخواهید درایوی جدید اضافه کنید باید در داخل کامپیوتر خود بدنبال یکی از این کانکتورها بگردید که خالی است و به جایی وصل نشده است و از آن استفاده کنید. درایو در محلی بخصوص که برایش داخل بدنه کامپیوتر در نظر گرقته شده قرار میگیرد و با پیچهایی کوتاه بسته می شود. وقتی همه کارها را درست انجام دادید، کامپیوتر را به برق وصل کرده و روشن کنید. باید ببینید آیا کامپیوتر درایو جدید شما را میبیند؟ برای اینکار وقتی سیستم در حال بوت شدن است بسته به مدل کامپیوترتان باید یکی از کلیدهای F2 یا DEL را بزنید تا سیستم وارد Setup شود. وقتی کامپیوتر در حال بوت شدن است ممکن است برای چند لحظه پیغام زیر ظاهر شود که به شما برای زدن این کلیدها کمک می کند. Press DEL to enter SETUP از صفحه ای که ظاهر می شود انتخاب زیر را انجام دهید: STANDARD CMOS SETUP معمولا به صورت پیش فرض مادربرد های جدید برای شناسایی هارد دیسکها در حالت اتوماتیک تنظیم شده اند.اگر این گونه نیست شما تنظیم این قسمت را به حالت Auto تغییر دهید تا مادربرد به به صورت خودکار هارددیسک ها را شناسایی کند. وقتی وارد این صفحه میشوید باید درایو جدیدی که به کامپیوتر اضافه کرده اید را ببینید. آنچه با نامهای Primary مشخص شده برای IDE1 است که قبلا گفتیم. نمونه IDE2 با Secondary مشخص شده است که هر کدام نیز Master و Slave خود را دارند. آیا مشخصات درایو خود را میبینید؟ مثلا 120GB اگر پاسخ شما به این پرسش مثبت است می توانید به قسمت بعدی مقاله بروید. در غیر اینصورت باید اول مشکل را برطرف کنید. نکات گفته شده را دوباره کنترل کنید تا همه چیز درست نصب شده باشد. اگر اشکالی وجود داشت آنرا برطرف نمائید. پارتیشن بندی »» اینک می خواهیم هارددیسک جدید را که قبلا وصل شده آماده نصب OS کنیم. برای اینکار لازم است تا اول پارتیشن بندی کنیم، بعد عمل فرمت بندی را انجام دهیم و نهایتا OS را نصب کنیم. قبلا گفتیم که باید از صحت وجود هارددیسک نصب شده با مراجعه به قسمت Setup کامپیوتر خود مطمئن شوید. بعد اقدام به پارتیشن بندی کنید. اول از همه باید هارد را پارتیشن بندی (Partitioning) کنید. سپس آنرا فرمت (Format) نمائید. در پارتیشن بندی، درایو واقعی خود را به چند بخش تقسیم میکنید که هر بخش یک نام میگیرد و مانند یک درایو واقعی (اما واقعی نیست بلکه لاجیکال است) عمل می کند. بعدا نوبت فرمت کردن می رسد که در واقع محیط هر کدام از این درایوها را برای مصرف سیستم عامل یا OS و یا همان Operating System آماده می کند. اگر این هارد خام که روی سیستم شما قرار گرفته، تک است باید به نحوی کامپیوتر را راه اندازی کنید زیرا هارد دیسکی ندارید که حاوی ویندوز باشد. معمولا یک دیسکت بوت اینکار را می کند اما در ویندوزهای جدیدتر مانند XP یا 2000 ، سی دی حاوی این OS ها قابل راه اندازی میباشد و می تواند همه کارها مانند پارتیشن بندی و فرمت را انجام دهد. اما برای اینکه بتوانید از این سی دی ها به شکل مطلوب استفاده کنید لازم است تا اصول پارتیشن بندی و فرمت را بدانید. ما در این مطلب مسائل فوق را توضیح می دهیم. برای بوت کردن سیستم با سی دی ویندوز باید مطمئن شوید که کامپیوتر می تواند سی دی بوت را از سی دی درایو بخواند. بعبارتی باید کنترل کنید که CMOS کامپیوتر روشهایی برای ردیف بندی بوت از روی سی دی درایو، هارد دیسک، فلاپی درایو یا غیرو دارد. به Setup کامپیوتر بروید (به قسمت اول مقاله مراجعه کنید) و تنظیم Boot Sequence را در بخش Advanced BIOS Features روی تنظیمی قرار دهید که با CD-ROM شروع می شود مثلا: CD-ROM,A,C شاید ترکیبات گفته شده در کامپیوتر شما اندکی متفاوت باشد اما در هر صورت نحوه کار همین است. بدین ترتیب کامپیوتر وقتی روشن شود اول سروقت سی دی خواهد رفت. اگر مشکلی داشتید با ما تماس بگیرید. حال سی دی ویندوز قابل بوت را در درایو گذاشته و کامپیوتر را راه اندازی کنید. از دستورات ویندوز پیروی نمائید. وقتی به قسمت پارتیشن بندی رسیدید، بگوئید ویندوز پارتیشن کند! و وقتی به قسمت فرمت رسیدید اجازه دهید ویندوز فرمت کند! پارتیشنها بخشهای لاجیکال یک هارددیسک هستند که خود مانند یک هارددیسک واقعی عمل می کنند. یک کامپیوتر می تواند فقط یک پارتیشن داشته باشد که آنرا به :C می شناسد یا می تواند تا 24 درایو لاجیکال (پارتیشن) داشته باشد که آنها را از :C تا :Z می شناسد. اندازه پارتیش های اولیه تا 32 مگابایت بود اما امروزه این اندازه تا 137 گیگابایت می رسد ( این رقم با تکنیکی به نام INT13 Extention بدست می آید( . فهمیدیم که پارتیشن بندی ضروری است اما چه خاصیتی دارد؟ اول اینکه می توانید مطابق سلیقه تان چند پارتیشن درست کنید و هر یک را به نوع خاصی دیتا (موزیک - کارهای فنی - ...) اختصاص دهید. مثلا در یک هارددیسک 30 گیگابایتی، :C را با 25 گیگابایت به نصب ویندوز 2000 و تمام برنامه ها اختصاص دهید و در 5 گیگا بایت بعدی :D دیتاهای شخصی خود را قرار دهیذ. بدین ترتیب بک آپ گیری از دیتاهایتان (5 گیگابایت) سریعتر و آسانتر می شود. در ضمن با پارتیشن بندی می توانید روی یک هارد دیسک چند OS داشته باشید. یعنی ویندوز 98 را در یک پارتیشن قرار دهید، ویندوز XP را در پارتیشن بعدی و مثلا ردهت لینوکس را در پارتیشن بعدی نصب کنید. سه OS در یک هارد دیسک! بلی اینکار با پارتیشن بندی امکان پذیر است. وقتی کامپیوتر اول راه اندازی می شود بدنبال بخش مخصوصی در هارد دیسک بنام "بوت سکتور" می گردد. هر درایو می تواند تا 4 پارتیشن داشته باشد که می توانند از نوع Primary یا Extended باشند که هر یک وظیفه خاصی داشته و شما بر حسب نیاز می توانید آنرا تعریف کنید. توضیحات بعدی موضوع را روشن می کند. البته شاید هارددیسکهایی را دیده باشید که به بیش از 4 قسمت تقسیم شده اند، توجه داشته باشید که فقط پارتیشن نوع Extended می تواند بیش از یک حرف درایو از کامپیوتر برای خود بگیرد. فرقی نمی کند که چند حرف درایو ببینید، بخاطر داشته باشید که هر درایو نمی تواند بیش از 4 پارتیشن بگیرد. پارتیشن Primary این پارتیشنها جایگاه OS ها هستند. اگر می خواهید هارد دیسک شما توانمندی راه اندازی یا بوت کامپیوتر را داشته باشد نیاز به یک پارتیشن Primary دارید. در ویندوز سری 9x و 2000 این پارتیشن همیشه :C است که نمی توانید آنرا تغییر دهید. هر هارد دیسک می تواند تا 4 پارتیشن Primary داشته باشد اما در دنیای داس و ویندوز 9x ا برنامه ای بنام FDISK فقط محدود به یک پارتیشن Primary هستید. لینوکس و ویندوزهای بعدی مانند 2000 بطور کامل از داشتن چند پارتیشن Primary در یک درایو حمایت می کنند. برنامه System Commander در ویندوزهای سری 9x بشما کمک می کند تا چند سیستم عامل را در یک درایو قرار دهید. اما در ادامه پارتیشنهای Primary ، به حالت پارتیشن Active نگاهی می اندازیم. پارتیشن Active اما سئوال اینجاست که اگر یک هارددرایو دارای چند پارتیشن Primary باشد که هر کدام نیز حاوی یک OS معتبر باشد، سیستم از کجا بفهمد که کدام OS را بوت کند؟ هر پارتیشن Primary که بصورت Active تنظیم شده باشد، آغاز کننده کار کامپیوتر است. یعنی OS موجود در آن، هنگام بوت شدن کامپیوتر شروع می شود. پس در هر لحظه فقط یکی از پارتیشنهای Primary می توانند بصورت Active تنظیم شوند. پارتیشن Extended درایو شما می تواند حاوی پارتیشن Extended باشد یا آنرا نداشته باشد. این پارتیشن توان بوت ندارد و در هر هارد درایوی فقط یکی از آنها می تواند موجود باشد. وقتی این پارتیشن را درست میکنید، جای یکی از پارتیشنهای Primary را میگیرد. پس در هارددیسکی که یک پارتیشن Extended دارد فقط سه پارتیشن Primary باقی میماند. اگر بخواهید سیستم خود را در یک پارتیشن بزرگ قابل بوت بصورت Primary تنظیم کنید، دیگر نیازی به پارتیشن Extended نخواهید داشت. وقتی یک پارتیشن Extended درست میکنید این امکان را دارید تا حداکثر 24 درایو لاجیکال در داخل آن ایجاد کنید. یعنی :C تا :Z (نامهای :A و :B به فلاپی درایو تعلق دارند ) اندازه هر درایو لاجیکال نیز به شما بستگی دارد. پس اول باید پارتیشن Extended درست کنید بعد در داخل آن اقدام به ایجاد درایو لاجیکال کنید. در ویندوز 9x از برنامه FDISK استفاده می کنیم. در ویندوزهای جدید، مانند 2000 از یک ابزار گرافیکی سود میجوئیم که بنام Disk Management Tool معروف است. در پارتیشن بندی می توانید از قالب FAT استفاده کنید که دارای نمونه های FAT16 در ویندوزهای قدیمی و FAT32 و NTFS در نمونه های جدید است. اختلاف آنها را در مقاله ای جداگانه بیان می کنیم. اما به اختصار بدانید که فلاپی دیسکتها دارای FAT12 هستند. FAT16 روی 2 گیگابایت برای هارددیسک محدود می شود و بخاطر ساختار خاصی که دارد، تلفات فضای هارددیسک در آن زیاد است لذا بهتر است اگر خواستیم از آن استفاده کنیم، پارتیشن آنرا حتی الامکان کوچک و زیر 1 گیگابایت منظور کنیم. FAT16 قبل از ویندوز 95 محدودیت نام فایل 8.3 داشت اما از ویندوز 95 به بعد، این محدودیت برطرف شد. FAT32 که با win95-OSR2 آمد، از پارتیشن تا 2 ترابایت پشتیبانی می کند. NTFS نیز تا 2 ترابایت پارتیشن را پشتیبانی می کند. از نظر امنیتی بهتر است. برای تنظیم بار اول هارددیسک لازم است تا از فلاپی قابل بوت استفاده کنید و FDISK را اجرا نمائید. این مراحل چندان مشکل نیست اما وقتی سیستم سئوال می کند: Your Computer has a disk larger than 512 MB....? اولا یعنی FDISK شما مربوط به DOS یا ویندوز 95 است و ثانیا اینکه آیا می خواهید هارد دیسک را با FAT16 استفاده کنید یا FAT32. اگر به پرسش فوق جواب Yes بدهید یعنی FAt32 و اگر پاسخ No بدهید یعنی FAT16. SATA و IDE چه هستند؟ تکنولوژی دیسک سخت ( HARD DRIVE ) بر پایه پروسس موازی اطلاعات عمل می کنند و بدین معناست که اطلاعات به صورت بسته هایی به روشهاهی مختلف ( رندوم ) به باس اطلاعاتی فرستاده می شوند. اطلاعات از دیسک سخت در فاصله های زمانی کاملاً تصادفی می آیند و وارد باس اطلاعاتی شده و در نهایت به سمت مقصد نهایی می رود. IDE مخفف Integrated Drive Electronics می باشد همینطور که می دانید رابط IDE گاهی با عنوان ATA شناخته می شود که مخفف AT Attachment است. این تکنولوژی از سال 1990 به عنوان استاندارد کامپیوترهای شخصی (PC ) برای هارد دیسک ها بوده است و این زمانی بود که تکنولوژی مذکور جای درایوهای ESDI و MFM را گرفت یعنی زمانی که هارد دیسک ها به طور متوسط حجمی معادل 200 مگا بایت داشتند. در سال 1990 اولین هارد دیسک یک گیگا بایتی وارد بازار شد و قیمتی برابر 200 دلار در بازار آمریکا داشت. از آن پس تا کنون IDE تکنولوژی مورد استفاده بوده زیرا هارد دیسکها را با قیمت پایین در اختیار مصرف کننده قرار می داد، جای کمتری می گرفت و سرعت مناسبی داشت. همتای IDE در آن زمان SCSI ( که مخفف Small Computer System Interface است) بود. SCSIکمی از IDE سریعتر است اما بسیار گرانتر است. به علاوه احتیاج به خرید یک ادپتر SCSI که ارزان هم نیست احتیاج دارید. به عبارت دیگر IDE بازار هارد دیسکهای کامپیوتر های شخصی را در انحصار خود گرفت. آنطر که به نظر می رسد کارخانه های معتبر حداقل یک تا دو سال دیگر به تولید هارد دیسکهای با تکنولوژی IDE ادامه دهند. هارد دیسکهای IDE از کابلهای ریبون پهنی استفاده می کنند که در داخل کامپیوتر بسیار به چشم می آیند و مرتب کردن این کابلها در داخل کامپیوتر خود هنری است. تکنولوژی هارد دیسک های ساتا ( SATA ) بر اساس پردازش اطلاعات متوالی ( سریال ) است. یعنی انتقال اطلاعات از هارد دیسک به باس دیتا و در جهت عکس به طور منظم و در دورهای زمانی مشخص انجام می گیرد. هارد دیسکهای ساتا از کابلهای ریبون با پهنای کمتر استفاده می کنند که برای کسانی که آنرا اسمبل می کنند باعث بسی خوشبختی است. این کابلهای نازک دارای کانکتورهای بست داری هستند که کار کردن با آنها را ساده تر می کند. هارد دیسکهای ساتا اطلاعات را با سرعت متوسط 150Mb بر ثانیه انتقال می دهند. اما مقاله های زیادی روی اینترنت در مورد هارد دیسکهای با سرعت 3Gb در ثانیه خواهید یافت. اما بیایید این دو را در عمل با یکدیگر مقایسه کنیم و ببینیم چرا صنعت در آینده تکنولوژی SATA را بر خواهد گزید. تا کنون در مقایسه دو هارد دیسک به قیمت هم توجه داشتیم اما حالا بدون در نظر گرفتن قیمت و تکنولوژی مرسوم کارایی را بررسی می کنیم.آزمایش از این قرار بود. یک کامپیوتر قدیمی را به یک هارد SATA مجهز کردیم. و بعد از آن دو کامپیوتر امروزی ( پنتیوم 4 ) با سرعت متعارف را با هارد دیسک هایIDE برای مقایسه انتخاب کردیم. آزمایش ها و نتایج به قرار زیر بودند. آزمایش 1 آین آزمایش یک انتقال فایل معمولی بود. برای اینکه در هر سه کامپیوتر انتقال اطلاعات کاملاً مشابه باشد در ویندوز XP شاخه : c:\windows\system32 انتخاب شد در یک سیستم که در آن ویندوز XP اجرا می شود این شاخه در حدود 330 مگابایت حجم دارد. و حدود 2000 فایل در آن وجود دارد. یک فولدر جدیر در درایو C (پارتیشن C ) از هارد دیسک ایجاد شد سپس در DOS فرمان copy>c:>windows> system32>*.* اجرا شد که همانطور که می دانید این دستور همه فایلهای داخل شاخه system32 را در فولدر جدید کپی می کند و نتایج جالب بدست آمده آز این قرار بود: کامپیوتر و نوع هارد دیسک زمان انتقال اطلاعات سیستم جدید اول همراه با IDE 127 ثانیه سیستم جدید دوم همراه با IDE 151 ثانیه سیستم قدیمی همراه با SATA 44 ثانیه آزمایش 2 دومین آزمایش زمان بوت شدن است که زمانهایی که مربوط به سخت افزار است حذف شده است. یعنی از لحظه ای که تصویر آغازین ویندوز به نمایش در می آید تا لحظه ای که دسک تاپ کامپیوتر به حالت عادی در می آید زمان اندازه گرفته شد نتایج به قرار زیر است کامپیوتر و نوع هارد دیسک زمان بوت سیستم جدید اول همراه با IDE 28 ثانیه سیستم جدید دوم همراه با IDE 28 ثانیه سیستم قدیمی همراه با SATA 17 ثانیه توجه: در این تستها به کارخانه سازنده دیسکها اشاره نشده است مطمئناً با در نظر گرفتن این فاکتور تغییر خواهد کرد ولی هر دو مدل IDE و SATA از هارد دیسک ساخت یک کارخانه استفاده شده است. تعمیر و نگهداری از هارد دیسک مشکلات دیسک اشکالاتی که در تجهیزات پیش می اید مکانیکی یا الکترونیکی است . بیشتر ما اشکال دیسک را به عنوان صدمه ای تصور می کنیم که از برخورد هد های خواندن و نوشتن با سطح دیسک پدید می اید در واقع صدمات هد در یک درصد موارد باعث فرستادن دیسک به تعمیرگاه می شود. تشویش واقعی باید برای زمانی باشد که کپی پشتیبان از اطلاعات تهیه نشده باشد . MTBF : MTBF دیسک گردان مخفف ( Mean Time Between Failure ) تعداد ساعت هایی را نشان می دهد که دیسک گردان بدون مواجه شدن با اولین اشکال به کار خود ادامه می دهد . این مقدار آماری فقط به دیسک گردان و بخش های الکترونیکی ان مربوط می شود. بسیاری از مردم به MTBF به عنوان نوعی شمارش معکوس برای اسیب دیدگی می نگرند . این درک واقعا درست نیست . در هر موقعیتی ، با ضعیف شدن حوزه مغناطیسی یا انتقال جریان ناگهانی در سیستم ممکن است داده هایی از بین بروند. بدون تعمیر فیزیکی دیسک گردان میتوان این اشکالات را مثلا با فرمت مجدد آن برطرف نمود .امروزه سازندگان روی MBTF های 50000 ساعت به بالا ( شش سال کار مداوم ) تبلیغ می کنند. اما این ساعت یعنی چه ؟ برخی سازندگان می گویند این عدد معرف « استفاده معمول » است که در طول ان دیسک گردان به تعداد دفعات زیادی روشن و خاموش نشود . *ممکن است تصور کنید با خاموش کردن کامپیوتر در مدت زمانی که چند ساعت مورد استفاده قرار نمی گیرد ، می توانید عمر دیسک گردان خود را افزایش دهید. اما سازندگان دیسک گردان همگی بر این عقیده اند که اگر دیسک گردان ها هرگز خاموش نشوند بیشتر دوام آورده و کار می کنند . تغییرات دمایی ( چرخش حرارتی ) که درطول روشن و خاموش کردن بوجود می اید ، اصطحکاک و فشار زیادی بر سیستم تحمیل می کند. اما با وجود این حرف M در MTBF مخفف "Mean " و به معنای حد متوسط بوده و هر دیسک گردانی ممکن است در اولین روز کاری خود تسلیم روحی خبیث شود. اشکالات مکانیکی اشکالات مکانیکی عموما روی موتوری که صفحات یا محرک جلو عقب هد های خواندن و نوشتن را به حرکت می آورد متمرکز م شود. محرک هد بسیار پیچیده تر بوده ، اما تا کنون اشکالات زیادی در موتور های دیسک گردان نیز دیده شده است.گاهی اوقات موتور می سوزد ، یا میله محوری صفحات فرسوده می شود. اشکالات الکترونیکی این اشکالات در مدار دیسک گردان یا برد کنترل کننده پیش می ایند .اجزائ ساده ممکن است بسوزند و اجزا پیچیده ممکن است به دلیل نقایص طراحی یا اشکال مواجه شوند . اشکالات الکترونیکی فقط زمانی باعث وارد امدن صدمه به داده ها میشوند که دیسک گردان در حال نوشتن داده ها باشد این اسیب دیدگی احتمالا منطقه ای بوده اما تا کشف یکی از این موارد ممکن است زمانی طولانی سپری شود و تا ان زمان اجزا دارای اشکال ممکن است به کار ناقص خود ادامه دهند . بدترین نتیجه وقتی حاصل می گردد که یک دایرکتوری یا جدول تخصیص فایل ، قربانی عملیات معیوب نوشتن باشد .این خطای بی سروصدا می تواند تواند تمام داده های شما را از بین ببرد. ضعف مغناطیسی : علامات مغناطیسی روی سطح دیسک کم کم ضعیف می شوند فایل ها هر چند وقت دوباره نوشته می شود تا سالم باقی بماند اما علامت هایی که قطاع ها را تعریف م کند فقط به هنگام فرمت سطح پایین دیسک نوشته م شود به همین ترتیب رکورد های بوت و برخی از اطلاعات دایرکتوری فقط یک بار نوشته می شود پس از چند سال کنترل کننده دیسک ممکن است قادر به خواندن بعضی از این علامت ها نباشد . یا اینکه خطاهای سبک به سطح غیر قابل پذیرفتنی افزایش پیدا کند . تحلیل رسانه : پوشش مغناطیسی صفحات دیسک خیلی آهسته تحلیل میرود به خاطر بیاورید حتی وقتی دیسکی نو است نقاطی روی صفحات آن دارای قدرت حفظ مغناطیسی به نسبت ضعیفی بوده و به ندرت می تواند به عنوان حوزه های مغناطیسی عمل کنند با مستهلک شدن رسانه این نقاط نیز بی اثر شده و خطاهای سبک افزایش یافته و قطاع های خراب جدیدی شکل می گیرند . موج الکتریکی : یک جریان ولتاژ قوی ممکن است از محافظ موج و مدار و محافظ توکار کامپیوتر بگذرد .این امکان وجود دارد اما احتمال اینکه این موج به هد خواندن و نوشتن نفوذ پیدا کند بسیار کم است با وجود این می تواند به بخش های الکترونیکی آسیب وارد ساخته و باعث توقف کار دیسک گردان شود . صدمات هد : هد با سطح دیسک تماس پیدا می کند در بهترین حالت فقط محدوده کوچکی متاثر شده و با فرمت مجدد دیسک و کنار گذاشته شدن ناحیه آسیب دیده دیسک ممکن است قابل استفاده گردد .در بدترین حالت هد خواندن و نوشتن با سکتور صفر که سیستم عامل جدول بخش بندی دایرکتوری ریشه و جداول تخصیص فایل ها را در آن نگه می دارد برخورد می کند در این حالت رسانه ممکن است تا حدی آسیب ببیند که دیسک پس از فرمت مجدد نتواند از ناحیه خاصی از سیستم عامل پشتیبانی کند حتی وقتی آسیب دیدگی جزیی هم باشد ذراتی از رسانه ممکن است از سطح صفحه جدا شده و در محفظه دیسک گردان معلق شده و آماده ایجاد صدمه دیگری گردد . خطای کاربر : یک کاربر بی تجربه علاوه بر پاک کردن اتفاقی فایل ها یا فرمت تصادفی دیسک می تواند با بوت کردن کامپیوتر حین عملیات دیسکی به داده ها آسیب برساند تا فایلی کاملا روی دیسک نوشته نشود ورودی دایرکتوری آن نو سازی نمی شود . چرا هد به دیسکت ها صدمه نمی زند ؟ ممکن است تعجب کرده باشید که چرا هد به دیسکت ها صدمه نمی زند. در واقع چون به هنگام چرخ دیسک ها همیشه هد های خواندن و نوشتن روی سطح انها قرار دارند به نظر می رسد که دائما با در معرض خطر آسیب دیدگی هستند . اما صدمه مستلزم وارد امدن فشار زیاد به یک نقطه کوچک از سطح دیسک می باشد و دیسک گردان فلاپی نیز بدین شکل طراحی نشده است . دیسک به ارامی می چرخد ، هدها بزرگند و خود دیسک نیز انعطاف پذیر می باشد . وقتی فشاری به دیسک گردان فلاپی وارد میاید انرژی خود دیسک تشدید نشده و روی سطح وسیع تری پخش می می گردد . نتیجه ، فرسودگی خفیفی خواهد بود . اما گرچه صدمه انچنانی به دیسک وارد نمی اید اما در اثر ساییدگی مداوم با هد ها و پاکت نگهداری ان کم کم فرسوده می شود. به همین دلیل است که سیستم عامل دائما دیسکت ها را نمی چرخاند. احیای دیسک احیای فایل پاک شده از انجا فایل پاک شده دست نخورده باقی می ماند احیای ان باید ساده باشد ، و اغلب هم همین طور هم است . اما گاهی اوقات هم مشکلاتی پیش می اید ، از دست دادن اطلاعات فایل در fat تا حدی مصیبت بار است . گذشته از این ها هزاران کلاستر در دیسک وجود دارد که فقط fat پیوند انها را نشان می دهد .کلاستر آغازین فایل در ورودی دایرکتوری ان ثبت شده ، بنابراین همیشه می توانیم از موقعیت ان مطلع شویم . اما کلاستر های بعدی ان ممکن است در هر جایی از دیسک قرار گرفته باشند . برای احیای یک فایل ، نه تنها باید کلاستر های آن را بیابیم ، بلکه باید انها را با نظم صحیح اولیه مرتب کنیم. روش عکس فوری ( Disk Snap Shot ) برای احیای دیسک سختی که به طور اتفاقی فرمت شده دو روش وجود دارد روش اول مستلزم نگه داشتن یک یوتیلیتی ویژه روی دیسک است که از دایرکتوری ریشه جدول تخصیص فایل و اطلاعات دیگر سیستم عامل یک عکس فوری می گیرد این یوتیلیتی را در هر زمانی می توان اجرا کرد اما معمولا از طریق فایل Autoexec.Bat فراخوانده می شود تاا عکس فوری حداقل روزی یک بار که کامپیوتر بوت می شود به طور اتوماتیک گرفته شود. این روش اطلاعات را در فایلی ذخیره ساخته و یک رشته کاراکترهای منحصر به فردی مانند یک امضا را به ابتدای فایل می افزاید این فایل نیز مانند هر فایل دیگری در لیست دایرکتوری گنجانده می شود تا یافتن و نوسازی آن به سرعت صورت گیرد علاوه بر این یوتیلیتی که این فایل را ایجاد و نوسازی می کند می خواهد که تمام کلاستر های اشغالی این فایل مجاور باشند . اگر دیسک به طور اتفاقی فرمت شود این برنامه را باید از طریق دیسکت به اجرا در آورد ورودی دایرکتوری که نقطه شروع فایل داده ای را مشخص می کند از بین رفته است بنابراین یوتیلیتی باید دیسک را مورد پویش قرار دهد تا امضای منحصر به فرد ابتدای فایل را بیابد. چون کلاستر های این فایل مجاور هم هستند این یوتیلیتی به تمام داده های ان دستیابی داشته و به جایگزین کردن دایرکتوری ریشه ، fat و ساختار های دیگر می پردازد. در اصل دیسک فرمت شده احیا می شود اما هنوز هم ممکن است مشکلاتی وجود داشته باشد . احتمالا بین زمان تهیه عکس فوری و زمان فرمت شدن دیسک تغییراتی در دیسک روی داده است . بخش هایی از فایل ها ممکن است از دست رفته باشد . ساب دایرکتوری ها و تمام فایل های انها بدون ردپایی ناپدید می شوند. با وجود این در مقایسه با تمام مواد دیگر این مشکلات کوچک بوده و ممکن است بتوان بعدا توسط یوتیلیتی احیای فایل های پاک شده ترمیم نمود. اگر نوسازی فایل image بیش از یک بار در هر روز انجام شود خطر ناقص شدن فایل های پاک شده یا ساب دایرکتوری ها کم می شود. عملکرد عکس فوری وقتی فایل image برای نگهداری کپی هایی از دایرکتوری ریشه و جدول تخصیص فایل ایجاد نشده باشد برنامه احیای دیسک فرمت شده باید به تنهایی دست به کار شود. در واقع این برنامه نقش یک یوتیلیتی عظیم الجثه احیای فایل های پاک شده را بازی کند و دلیرانه وارد میدان شود اما نمی توان از ان انتظار احیای کامل داده ها را داشت . این یوتیلیتی کارش را با جستجوی قطاع های حاوی ورودی های تک نقطه ( . ) و دو نقطه ( .. ) برای یافتن ساب دایرکتوری های قبلی شروع می کند. اگر ساب دایرکتوری پیوسته باشند برنامه میتواند راه خودش را تا انتهای ان یافته و سپس در ان به دنبال کلاسترهای اغازین ساب دایرکتوری های دیگر بگردد . اگر بخت یاری کند ساختار درختی دایرکتوری کاملا سر از خاک بر می اورد . با وجود این مشکل دیگر این است که نام ساب دایرکتوری های دایرکتوری ریشه با پاک شدن دایرکتوری ریشه کاملا از بین رفته است. برای حل این مشکل یوتیلیتی احیا نام های را از خودش برای این دایرکتوری ها تعیین میکند که بعدا می توانید انها را تغییر دهید. پس از بازسازی ساختار درختی دایرکتوری ، یوتیلیتی احیای دیسک فرمت شده کلاستر اغازین فایل های این ساب دایرکتوریها را یافته و روند احیا ی فایلهای پاک شده را برای هر یک از انها پیش می گیرد. طول فایلها از لیست دایرکتوری مشخص شده بنابراین یوتیلیتی می تواند تعداد قطاع های مورد نیاز انها را تعیین نماید. با وجود این فایلهای واقع در دایرکتوری ریشه احیا نمیشوند زیرا نام و اشاره گر کلاستر های آغازین انها در طول عملیات فرمت ناپدید شده اند . معمولا این موضوع هیچ مشکلی را ایجاد نمی کند. زیرا فایل های داده ای نباید در دایرکتوری ریشه قرار داه شوند. فایل هایconfig.sys و autoexec.bat را به سادگی میتوان به وسیله یوتیلیتی احیای فایلهای پاک شده بازیابی نمود. اگر اخیرا عملیات پیوسته سازی ( Disk Defrag ) روی دیسک انجام شده باشد. همه چیز را میتوان احیا نمود و بر عکس تکه تکه بودن فایل ها احیای موثر فایل ها را برای یوتیلیتی غیر ممکن می سازد . بدون جدول تخصیص فایل که به برنامه بگوید کدام قطاع ها اشتراکا فایلها را تشکیل می دهند ، هزاران قطاع وجود دارد که ممکن است هر یک بخشی از فایل خاصی باشند. این مسئله می تواند وحشتناک ترین کابوسی باشد که کامپیوتر به خود دیده است. به جای تحمل و دست و پنجه نرم کردن با این همه مشکلات ارزش این را دارد که زحمت نصب یوتیلیتی را بکشید که اطلاعات مهم مربوط به دیسک در فایلی ثبت می کند . نگهداری و محافظت از دیسک سخت محافظت جریان برق اختلالات جریان برق به هنگام نوشتن دیسک در ناحیه سیستمی سیستم عامل در سکتور صفر ، بزرگترین صدمات خود را به دستگاه وارد می سازد . سیستم عامل نمی تواند با دایرکتوری ریشه اسیب دیده کار کند و این بدان معناست که تمام داده ها از دست می روند . موج هایی از ولتاژ که از طریق مدار محافظت دیسک گردان می گذرند ممکن است باعث فروپاشی مغناطیس روی سطح دیسک شده و به علامت های فرمت و داده ها صدمه برسانند . سطوح محافظت از اختلالات جریان برق • استفاده از محافظ های نوسان برق • استفاده از منبع تغذیه اماده به خدمت( Stanby Power Supply ) SPS • استفاده از منبع تغذیه بدون وقفه (Uninterrupted Power Supply ) UPS در پائین ترین سطح از محافظت می توانید فیلتر جریان برقی به کامپیوتر اضافه کنید که ناپایداری های ولتاژ و سرعت بالا را میگیرد. برخلاف انچه که خیلی ها به شما خواهند گفت همه انها مشابه و یکسان نیستند. محافظ های نوسان برق دو وظیفه دارند : جذب موج یا جرقه و پراکندن ان. بهترین طراحی ها در ابزار هایی به نام وریستور های اکسید فلزی (metal – oxide varistors ) و دیود های ریزشی ( avalanche diodes ) برای پاسخگویی به این امواج در عرض چند میلیاردیم ثانیه و لامپ های تخلیه گازی ( gas discharge tube ) برای پراکندن برق اضافی گرد اوری شده اند . استفاده از منبع تغذیه اماده به خدمت ( sps ) یا منبع تغذیه بدون وقفه ( ups ) دیگر سطوح محافظت است .این دستگاه ها علاوه بر تنظیم ولتاژ از باطری های پشتیبانی استفاده می کنند که به هنگام قطع جریان برق بلافاصله وارد مدار می شوند . دستگاه های sps سریعا جریان برق باطری را وصل می کنند ( با تاخیری کمتر از 15 میلی ثانیه ) در حالیکه دستگاه های ups گران قیمت همیشه جریان برق را از باطری ها ارائه می دهند که دائما شارژ می شوند . جریان برق پشتیبان بسته به نیاز سیستم شما از پنج دقیقه تا چند ساعت برق سیستم را تامین می کند. پنج دقیقه ممکن است زمان کوتاهی به نظر بیاید ولی برای ذخیره کارتان و خاموش کردن کامپیوتر خیلی زیاد هم است. تعمیر دیسک این کار دو نوع تعمیر نرم افزاری و سخت افزاری را شامل می شود تعمیر نرم افزاری : شامل فرمت سطح پائین و سطح بالا است . فرمت سطح پائین توسط یک برنامه یوتیلیتی صورت می گیرد که قطاع هایی را هر شیار به انها تقسیم می شود ، تعریف کرده و بر چسپ می زند . سپس رسانه هر قطاع را آزمایش می کند تا ببیند ایا می تواند به خوبی داده ها را نگهدارد ( بسیاری از دیسک گردان های IDE نیازی به فرمت سطح پائین ندارند و در داخل کارخانه سازنده این عمل روی ان صورت می گیرد.) برنامه فرمت سطح پائین به دنبال قطاع های خراب گشته و در جدول تخصص فایل ( fat ) جای ان را از درجه اعتبار ساقط می کند .این برنامه یک کد ویژه ای باقی می گذارد که برای کنترل خطا های تک تک شیار ها مورد می گیرد . وقتی مشخص کرده باشید که شیار خاصی خراب است ا. این برنامه عمدا شماره غیر معتبری در این مکان می نویسد . بعدا برنامه فرمت سطح بالا به این شماره برخورد و می فهمد که شیار قابل استفاده نیست . بدین ترتیب تمام قطاع های غیر قابل استفاده علامت گذاری می شود . در دیسک گردان های جدید نیازی به مشخص کردن شیار خراب از سوی کاربر نمی باشد و تنها کاری که کاربر انجام می دهد تائید صحت اطلاعاتی است که خوانده می شود . تعمیر سخت افزاری : گذشته از تمام صحبت ها در مورد هدهای معلق و قطاع های اسیب دیده از شنیدن اینکه بیشتر اشکالات دیسک های سخت، الکترونیکی است ممکن است متعجب شوید ! این بدان معناست که تعمیر دیسک گردان بدون باز کردن ان امکان پذیر است .اگر بخش های مکانیکی دیسک سخت خراب شوند ، تعمیر آن مشکلتر خواهد بود. برای این منظور تعمیر گاه باید مجهز به اطاق بسیار تمیزی باشد . قبل از اینکه دیسک گردان به این اطاق برده شود باید دقیقا تمیز شده و کارمندان نیز باید ماسک و کلاه استفاده کنند. برای انها حفظ داده ها بدین معناست که دیسک را فرمت نکنند ، که در این صورت نیز قادر نخواهند بود دیسک را مورد ازمایش درستی قرار دهند . اگر علامات اطلاعاتی صفحات دیسک گردان های حلقه صوتی آسیب ببینند ، ترمیم ان فقط از عهده سازنده دیسک گردان بر می اید.

candicegroshans.hatenablog.com
جمعه 22 اردیبهشت 1396 01:24 ب.ظ
certainly like your web site however you need to take a look at the spelling on several of your posts.
Several of them are rife with spelling problems and I in finding it very bothersome to tell the reality however I'll surely come back again.
BHW
دوشنبه 28 فروردین 1396 08:32 ق.ظ
Spot on with this write-up, I absolutely feel this web site needs a lot more attention. I'll probably be returning to see more, thanks
for the advice!
BHW
دوشنبه 21 فروردین 1396 06:12 ب.ظ
Thanks in favor of sharing such a fastidious idea,
paragraph is good, thats why i have read it fully
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر